Hoofdmenu

Word ook sponsor

In memoriam Corry

 

 

                                           Corry Bruijsten
* 16 september 1953  -                                                      +  2 januari 2011

De Stichting Corry Bruijst  is 12 maart 2010 opgericht door Corry Bruijsten, Rian van de Ven en Edwin van Kraaij.  Wij kenden Corry toen amper 2 maanden en het was een begin van een heel uitzonderlijk, enerverend en memorabel jaar, maar helaas wel Corry’s laatste levensjaar…

Half januari 2010 belde ze ons op om een afspraak te maken en de eerstvolgende vrijdagmiddag zaten we bij elkaar. Het bleek de eerste vrijdagmiddagafspraak van een hele reeks te worden.

Corry had in 2006 te horen gekregen dat ze kanker had en in 2009 kreeg ze te horen dat ze niet meer kon genezen. Hoeveel tijd ze nog kreeg, was onbekend. De medicijnen die ze op het moment van onze ontmoeting gebruikte, hadden een positieve uitwerking. Haar leven werd er een beetje mee verlengd en de kwaliteit van haar leven was goed. Corry had een positieve instelling en ging niet bij de pakken neerzitten. Het was haar wens om nog iets te doen voor haar lotgenoten…

Ze zocht hulp voor de organisatie van een sponsorloop waarbij ze zoveel mogelijk geld wilde inzamelen voor een goed doel. Vol energie vertelde ze over haar plannen en al snel werden we door haar enthousiasme meegenomen in een avontuur.  Een spannend avontuur, niet alleen spannend of we in staat zouden zijn haar plannen te realiseren maar ook of ze het avontuur zelf wel zou meemaken.  Vanaf die eerste vrijdagmiddag ging echter de trein lopen, een datum werd vastgesteld, een site werd gebouwd, een stichting werd opgericht,  een slogan werd bedacht:

Corry Bruijst!
Maak tegen kanker een vuist!
Ren, loop of doneer
Voor een plek met een huiselijke sfeer

De woordspeling met haar achternaam was natuurlijk erg voor de hand liggend. Corry, die bruiste van energie. Corry, die zo strijdvaardig was om tegen kanker een vuist te maken. Met een duidelijk doel voor ogen, een huiselijke omgeving voor al die kankerpatiënten die een vervelende chemo-behandeling moeten ondergaan op de dagbehandelingafdeling B09 van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen.  Want als ervaringsdeskundige wist ze maar al te goed dat hier met beperkte middelen veel aan te verbeteren zou zijn. In een gesprek met de verantwoordelijke mensen van het CWZ werden haar plannen toegelicht en enthousiast ontvangen. Alle medewerking werd toegezegd en voorzichtig werd zelfs een streefbedrag genoemd… € 5000,- en wie weet misschien wel 10?

De weken hierna verliepen in een sneltreinvaart. Kleuren werden vastgelegd, posters werden gedrukt, de PR draaide op volle toeren, vergunningen werden aangevraagd, routes werden uitgestippeld, vrijwilligers werden bijeen gezocht. Op ongelooflijke maar bewonderenswaardige wijze bruiste Corry van de energie. Naast de hardloopwedstrijd, de wandeltocht, de kinderloop wilde ze ook nog een fietstocht en een skeeler-parcours ? En ze wilde een bekende Nederlander het startschot laten geven ? Tja, af en toe moesten we je enthousiasme wat afremmen en een bekende Nederlander? Die hebben we echt niet nodig want iedereen komt toch voor Corry?

Het was ongekend en hartverwarmend hoe groot het netwerk bleek te zijn dat Corry had van familie, vrienden en bekenden die bereid waren haar op welke manier dan ook te helpen bij de organisatie van dit loopevenement. Het zei ontzettend veel over Corry dat ze ondanks haar eigen gemoedsgesteldheid zich met 100% wilde inzetten voor haar lotgenoten maar het zei evenzoveel over Corry dat zo vele mensen zich voor haar wilde inzetten.

Het telefoon- en mailverkeer nam steeds grotere vormen aan, maar het meest genoten we van de vrijdagmiddagen. In ontspannen sfeer zaten we dan bij elkaar en zette de organisatie neer. Corry was daarbij heel vastberaden en besluitvast. Ook kritisch op zijn tijd en oog voor detail. Wij konden genieten van haar humor die soms wat cynisch kon zijn.

Toen ze erg last had van een ontstoken teen en moeilijk ter been was, opperden wij om een rolstoel voor haar te regelen tijdens het evenement. En alhoewel we wisten dat ze zich echt niet in een rolstoel zou laten rondrijden, antwoordde ze: “prima idee, want misschien doneren de mensen wel meer als ik in een rolstoel zit…“

De bekendheid van het loopevenement begon steeds grotere vormen aan te nemen.  Corry werd een echte BGG-er (een bekende Gemeente Gravenaar) en in diverse kranten werd ze uitgebreid geïnterviewd. Deze aandacht deed haar zichtbaar goed en vormde een goede afleiding van haar lichamelijk welzijn.

Naarmate de grote dag dichterbij kwam nam de spanning toe. Zou het allemaal wel slagen? Of zou het misschien wel boven ons hoofd groeien ? Het aantal deelnemers nam explosief toe en ook de donaties overstegen  onze verwachtingen.  Hoe zou het weer zijn? Regen of misschien wel te warm?

Een week voor het evenement werd een gezellige bijeenkomst voor alle vrijwilligers georganiseerd en Corry sprak ze toe: “Lieve mensen, bedankt dat jullie samen met mij dit avontuur zijn ingegaan. Ik hoop dat het een hele geslaagde dag wordt.”

Op 6 juni 2010 was het zover.  Velen zijn getuige geweest van deze prachtige dag. Voor Corry moet het een carrousel  van emoties geweest zijn.

Opgelucht ........ dat eindelijk de dag van het evenement aangebroken was
Opgewonden.... zou het allemaal goed gaan ?
Enthousiast....... over de prachtige aankleding van het terrein
Ongemakkelijk.. want ze was het middelpunt van de belangstelling
Verwonderd...... over de aanwezigheid van meer dan 1000 deelnemers
Genietend......... van alle lovende reacties
Trots................. op datgene wat ze losgemaakt heeft bij alle mensen
Jaloers.............. omdat ze o zo graag zelf ook had willen meelopen
Verrast.............. door de ontmoeting met vele  oude bekenden
Verdrietig.......... omdat ze gedwongen wordt afscheid van het leven te nemen
Maar bovenal  gelukkig.... dat ze dit heeft mogen meemaken.

De Raamrun 2010 werd een geweldig feest.  Het behaalde eindbedrag van ruim € 20.000,- euro, was boven alle verwachtingen  en ook het toetje, de dag erna, een ballonvaart, was voor Corry een onvergetelijke ervaring…



In de weken na het evenement was het weer terugkomen in de harde werkelijkheid. Ook al was er niets meer te organiseren, we bleven elkaar op vrijdagmiddag regelmatig ontmoeten. Aan de ene kant was het heerlijk om na te genieten, aan de andere kant was er die vervelende kanker die haar terug in de realiteit wierp.  Enkele weken geleden begonnen we toch stiekempjes te fantaseren over een vervolg van de Raamrun en er werd zelfs al een datum genoemd.  Het was zowel voor Corry als voor ons echter moeilijk om weer enthousiast te worden omdat de gezondheidstoestand van Corry hard achteruit aan het gaan was. In de laatste weken van 2010 ging het ineens snel en op 2 januari 2011 hebben we afscheid moeten nemen van Corry.

In het onvergetelijke jaar dat wij haar hebben leren kennen was Corry Bruijsten met haar positieve levensinstelling voor ons een energiebron. We zullen haar kracht, haar doorzettingsvermogen en haar enthousiasme nooit vergeten.

Ze zei vaak: “Wat heb ik er toch van genoten” maar
Lieve Corry,  wat hebben veel mensen toch van jou genoten…

Stichting Corry Bruijst,
Rian van de Ven
Edwin van Kraaij


Copyright © 2014. All Rights Reserved.